- Anasayfa
- Yayınlar
- Sağlık Hukuku ve Malpraktis
- Malpraktis ve Doktorun Cezai Sorumluluğu
>
Uyuşmazlığınızın yürürlükteki mevzuat, emsal Yargıtay/Danıştay içtihatları ve teknik deliller ışığında değerlendirilmesi için Çankaya / Sıhhiye (Ankara) merkezli büromuzla iletişime geçebilirsiniz.
Hayır. Türk Ceza Hukuku'nda kusursuz sorumluluk yoktur; hekimin TCK m. 85 (Taksirle Öldürme) veya m. 89 (Taksirle Yaralama) kapsamında cezalandırılabilmesi için tıp biliminin standartlarına (Lege Artis) aykırı hareket ederek kusurlu (taksirli) davrandığının kanıtlanması şarttır.
Evet. Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu raporları kesin ve mutlak bağlayıcı delil değildir. CMK m. 67/6 ve HMK m. 293 uyarınca üniversitelerin ilgili tıp ana bilim dallarından bilimsel 'Uzman Mütalaası' alınarak rapordaki çelişkiler ortaya konulabilir ve dosyanın Adli Tıp Üst Kuruluna gönderilmesi sağlanabilir.
Ceza hukukunda eylem ile sonuç arasında illiyet (nedensellik) bağı bulunmalıdır. Hastanın reçete edilen ilaçları kullanmaması, kontrollerine gitmemesi veya yasaklanan eylemleri yapması illiyet bağını kesen veya kusur oranını düşüren 'Mağdurun Kusuru' sayılarak hekimin beraatine dayanak oluşturur.
Kamu ve vakıf/devlet üniversitesi hastanelerinde görev yapan hekimlerin mesleki faaliyetlerinden doğan suçlamalarda 4483 sayılı Kanun, 2547 sayılı Kanun ve Mesleki Sorumluluk Kurulu düzenlemeleri uyarınca öncelikle idari mercilerden 'Soruşturma İzni' alınması dava şartıdır.
Hekimin öngörülebilir bir riski dikkatsizlikle fark edememesi 'Adi Taksir' iken; riski (örneğin hastanın bilinen ilaç alerjisini veya ameliyat öncesi kritik bulguyu) açıkça öngörmesine rağmen 'bir şey olmaz' düşüncesiyle müdahaleye devam etmesi 'Bilinçli Taksir' (TCK m. 22/3) sayılır ve cezayı üçte birden yarısına kadar artırır.